شنیدین که میگن ...

روزی که ادم میخواد از محل تبلیغ خداحافظی کنه مصداق بارز دوگانگی شخصیت هست. هم خوشحاله و هم ناراحت. دقیقا مثل کسی که میره کربلا و روز اخر میخواد از حرف خداحافظی کنه. هم دل نمیکنه از حرم بیاد بیرون و هم دلش میخواد به وطن برگرده. زهرا معصومه زینب ستایش محمد جواد ، کاظم ، ارمین مشهدی غلام ، خاله خوش اواز ، همه رو باید رها کنی. هر کی هم دوست داره یه یادگاری و تحفه ای به شما بده. یکی بهت نون خونگی میده . یکی تخم مرغ محلی یکی دیگه بهت کشک میده یکی دیگه یه خورده ارد که محصول خودشه و ... . جا برا بردن همه هم نیست. هیچ وقت هم همه اونها به مقصد نمیرسه. چون تو راه یه خورده اش سهم راننده و دوست و رفیق و اشنا میشه و تا برسه خونه نصفش رفته.

یه وقتی یه جایی رفته بودم تبلیغ. بین من و میزبان علاقه ای ایجاد شده بود و میزبان که دوست نداشت دخترش تو اون روستا ازدواج کنه ، و اینو هم میدونست که کم کم مجبوره اونو شوهر بده ، با زبان بی زبانی میگفت حاجی دختر منو بردار ببر. ولو به عنوان زن دوم باشه بهتر از اینه که تو انی روستا شوهر کنه.

اختلاف فرهنگی فراوان کافی بود تا حتی یه لحظه هم نتونم بهش فکر کنم.

چند روز دیگه میخوا مبرم پرورشگاه ، یه صحبت حضوری بکنم ببنیم چی میشه. البته استخاره هم میکنم. البته من که چشمم اب نمیخوره از پرورشگاه.

پ ن : شنیدین که میگن طرف سگش به خودش میارزه ؟

من معنی اینو تا همین امروز نمیدونستم. ( جدا بدون شوخی میگم)

این ضرب المثل رو جایی بکار میبرند که یه نفر یه عمر با سگ رفیق بوده اما اخر کار بی وفا از اب در میاد. اینجور جایی میگن طرف سگش به خودش می ارزه. یعنی این همه سال با سگ رفیق بود اما یه ذره از سگش وفا یاد نگرفت.

پ ن : فک نکنید حواسم نیست کم کامنت میزارین. کاملا حواس حاجی جمعه.

از سگمون یاد بگیریم یه خورده با وفا باشیم.