پدر مهربانم

پدرم ادم خیلی لطیفی بود. رقیق القلب و مهربان. هیچ وقت نمیتونست ببینه که پول زیادی تو دستشه. فوری اونو با ادمای نیازمند تقسیم میکرد یا بالاخره برای خانه چیزی میخرید. نمیتونست ببینه که بچه ای مشکلو  گرفتاری داره. حتی دیده بودم که گاهی بعضی ها که جلو پدرم اظهار حاجت میکردند اینقدر که پدرم دلش برا اونها میسوخت و ناراحت میشد خود اونها اونقدر ها ناراحت نبودند. 

پدرم همیشه سعی میکرد که فامیل رو دور و بر خودش جمع کنه . سر بزنه و رسیدگی بهشون کنه. در یک کلمه روح خدمتگزاری داشت. 

شاید یکی از کارهایی که برای ما لازمه اینه که هر روز به جان پدر و مادرمون دعا کنیم. چقدر حق گردن ما دارن خدا میدونه. 

من بچه که بودم هیچ وقت فکر نمیکردم مردمی پیدا بشوند که برای حرص دنیا ادم بکشند یا دزدی کنند یا دروغ بگن. اما وقتی کم کم انسان وارد اجتماع میشه میبینه که اره ... رسد ادمی به جایی که کمتر از هر حیوانی میتونه باشه . 

پ ن : دیروز با یکی از اقوام دور تلفنی صحبت کردم. اینقدر از شنیدن صداش خوشحال شدم که انگار همه دنیا رو من دادن. 

پ ن : اقای رییس جمهور به این مضمون گفته اند که خشکسالی ها و ریزگرد ها بخاطر گناه و معصیت هست . بخاطر ترک امر به معروف هست.  ( منبع )

اگر این حرف رو امام جمعه اصفهان زده بود الان خون و خونریزی بود. اما رییس تدبیر و امید اگر این حرف رو بزنه هیشکی هیچی نمیگه. 

من نمیگم حرف اشتباهی زده اند. شاید هم حرفشون درست باشه. اما این تناقض رفتاری چطور قابل حل هست ؟